Dijital Sanatta Algoritmik Estetik ve Üretim

Algoritmalar, çağdaş sanatta yalnızca teknik bir araç değil, aynı zamanda estetik kararların üretildiği yaratıcı bir ortam haline gelmiştir. Bu çalışma, algoritmaların sanatsal üretim süreçlerinde nasıl bir estetik dil kurduğunu ve bu dilin geleneksel sanat pratiklerinden hangi noktalarda ayrıştığını incelemeyi amaçlamaktadır. Temel hedef, sanatsal ifadenin insan sezgisi ile hesaplamalı süreçler arasındaki etkileşim üzerinden nasıl yeniden tanımlandığını ortaya koymaktır.

Amaç

Bu bağlamda öncelikle generatif sanat alanındaki tarihsel ve güncel örnekler analiz edilecektir. Kural tabanlı sistemlerden rastlantısallık içeren algoritmalara, veri odaklı üretimlerden yapay zekâ destekli sanatsal pratiklere kadar uzanan geniş bir yelpaze ele alınacaktır. Bu örnekler aracılığıyla, estetik kararların ne ölçüde sanatçı tarafından belirlendiği, ne ölçüde algoritmik süreçlere devredildiği tartışılacaktır.

Çalışmanın ikinci aşamasında kod, rastlantısallık ve form arasındaki ilişki deneysel olarak ele alınacaktır. Algoritmaların belirli kurallar çerçevesinde çalışmasına rağmen öngörülemeyen sonuçlar üretebilme potansiyeli, sanatsal ifade açısından değerlendirilecektir. Kodun bir üretim dili olarak rolü, matematiksel yapılar ile görsel/işitsel formlar arasındaki dönüşüm süreçleri üzerinden incelenecek; tekrar, varyasyon ve belirsizlik kavramları estetik bağlamda ele alınacaktır.